Նիկոլը բացասական կերպար է, ավելի բացասական, քան կարելի է նույնիսկ պատկերացնել։ Նա ոչ միայն քաղաքական ձախողում է, այլ մի իրական փորձություն՝ քննություն, որին բախվել են և՛ ժողովուրդը, և՛ Հայաստանը որպես պետություն։ Բայց այս ամբողջի մեջ կա մի վտանգավոր, միևնույն ժամանակ խորունկ օրինաչափություն․ ինչպես օրգանիզմում հայտնված վիրուսը, այնպես էլ նմանատիպ քաղաքական երևույթները մի բան են անում՝ արթնացնում են քնած իմունիտետը։ Ժողովրդի ներսում սկսում են մշակվել հակատոքսիններ, որոնք վերջում անխուսափելիորեն մերժում են այդ «վիրուսը» և վերականգնում առողջությունը։
Կամ օրգանիզմը հանձնվում է ու մահանում:
Գևորգ Կարապետյան